تبليغاتX
جنگل های حراء طبل

 

آ      آدرس وبلاگ تغییر کرد از این به پس می توانید به آدرس

 

www.taabl.blogfa.com               مراجعه فرمائید.

 

نوشته شده توسط تکهر در یکشنبه 25 آذر1386 ساعت 16:8 | لینک ثابت |
نمايش تصوير در وضيعت عادي

امروز می خواهیم یکی از معلیمن بومی روستای طبل را به شما که در حال تدریس ریاضیات می باشد به شما معرفی نمایم .

نوشته شده توسط تکهر در شنبه 10 آذر1386 ساعت 16:53 | لینک ثابت |

استفاده از فرصت ها

 

۞اعلمو آل داود شکرا قلیل من عبادی الشکور۞

 

ترجمه :ای خاندان داود،سپاس گذارید، وعده کمی از بندگان من سپاس گذارند .

پیامبر صلی الله و علیه و سلم می فرماید((نعمتان مغبون فیهما کثیر من الناس الصحه و الفراغ))

دونعمتی که بیشتر مردم از آن فریب می خورند تندرستی  و اوقات فراغت است

هرنفسی فرو می رود، ممد حیات است وچون بر می آید ، مفرح ذات پس درهرنفسی نعمتی موجود است وبر هر نعمتی شکری واجب و انسان به هیچ وجه نمی تواند شکر گذار واقعی نعمتهای خداوند باشد حتی بسیاری انسانها از نعمتهای خداوند به خوبی استفاده  نمی برند به عنوان مثال مطلبی است که ما به آن در اینجا اشاره می نماییم و آن استفاده از هوای شادی بخش و مفرح صبح زود ( بعد از نماز صبح ) است در این موقع می توان به جای خواب بسیاری از کارهای مفید را انجام داد به علاوه به قولی در این موقع است که رزق وروزی انسانهای تقسیم می شود تلاوت و حفظ قرآن ، مطالعه درسی دانش آموزان ، ورزش و نرمش کردن از این جمله اند تنفس در این هوا تأثیر بسزایی در سلامتی بدن و روح انسان می تواند  داشته باشند کسانیکه از این قاعده پیروی می کنند مسلم است  که روز را به خوبی و سربلندی شروع می کنند و بالطبع با موفقیت به پایان می رسانند و اما بعضی انسانها این فرصتهای طلایی را به سادگی از دست میدهند در خواب به سر میبرند و این موجب کسالت و بی حالی آنها در طول روز می باشد و حتی گاه با امراضی نظیر افسردگی مواجه می شوند و اینجا است که تأثیر نماز صبح ( با جماعت ) بر همه گان روشن می شود و حتی پایه و زیر بنای محکمی قرار می گیرد برای انجام دادن تکالیف دینی دیگر پس ما باید اول خودمان و سپس فرزندان و خانواده ی خود را تشویق به استفاده از این فرصتها نماییم و آنرا غنیمت شمرده و هیچ گاه از خدای خود غافل نشویم .

شکر نعمت ، نعمتت افزون کند               کفر نعمت از کفت برون کند

از دست و زبان که بر آید                      کز عهده  شکرش برآید

بنده همان به که زتقصیر خویش             عزر به درگاه خدایی آورد

ورنه سزاوار خداوندیش                       کس نتواند که بجای آورد

 

 

گرد آورند ه : اسماعیل ایرانی

نوشته شده توسط تکهر در دوشنبه 23 مهر1386 ساعت 19:32 | لینک ثابت |

با عرض سلام

 

امروز می خواهم یک فرد موفق در زمینه فوتبال از روستای

 

طبل براتون معرفی بکنم

 

اسم : علی مرادی  

                                 

سن :20 سال

 

باشگاه حال حاضر: تربیت بندرعباس دسته 3 کشور

 

مربی :آقای چرخنده

 

باشگاههای قبلی:وحدت طبل ،استقلال درگهان ،شهرداری

 

بندرعباس

 

برای دیدن عکس برروی ادامه مطلب کلید کنید


ادامه مطلب
نوشته شده توسط تکهر در دوشنبه 23 مهر1386 ساعت 16:14 | لینک ثابت |
زندگی

   زندگی آدما پر ازقصه                                                               

      گاهی شادی وگاهی غصه        

        زندگی آدما پر ازستاره

         امید به آینده وزندگی دوباره                                                    

          زندگی آدما پر از ترانه

            ترانه های شاد شبانه                             

             زندگی آدما گریه وخنده

                خاطره گذشته وآینده

                 زندگی آدما نسیم صبح وزیدن                                      

                     سلام گرم وحرف خوش شنیدن

                       زندگی آدما باهم بودن

                        دوری ازغصه وبه یاد هم بودن

                                                                                    شاعر: زینب گورانی

نوشته شده توسط تکهر در چهارشنبه 18 مهر1386 ساعت 8:46 | لینک ثابت |

حرفی از هزاران جلوه ی قرآن

 اين شرح بی نهايت کزحسن يار گفتند
حرفی از هزاران کاندر عبارت آمد
کتاب خدای از پگاه نزول تا به امروز هماره مورد توجه بوده، وانديشمندان ومتفکران ازجوانب گوناگون بدان نظر انداخته اند وآثاری گرانقدری پی رخته اند.
اين عنايت به علل مختلف برگردد که ياد کرد آن در اين مقاله نگنجد؛ ولی اين نکته عامل اساسی بوده که عرب عصر بعثت شيفته ی سخن وسخنوری بوده و بدان توجه فراوان داشته است. نامی که اين ملت برای خويش برگزيده است “عرب” بيانگر اين باشد که فقط آنان در ميان اقوام، قادربه عرضه ی مقاصد خويش با رسايی وشيوايی هر چه تمامتر هستند و تنها آنان اين معانی را به سهولت ادا می کنند و ديگر ملل، زبانشان گنگ است و نارسا.
خطبا و شعرا را در تعمق فکر آريد { ودر ابتدا بيشتر شعرا} در ميان قوم مکانت رفيع داشتند. وگاه شعری قومی را به اوج يا به خواری می کشاند وعلت همان عشق وعلاقه ی اعراب به سخن وادب بوده است. امّا، با نزول وحی، قوم عرب پيامی جديد نوشيد ودر دنيای تازه ای قرار گرفت اين پيام نه شعر بود و نه نثر، که آهنگی دل انگيزتر از شعر وبيانی رساتر از نثر داشت قوم عرب، چه از نظر محتوا و مفاهيم و چه از جهت شکل و صورت( واين ابتدا مهمتر بود) خود را در فضای نوينی يافت انبساط و لذت حاصل از قرآن غيرازآن بود که تا آن روزگارازديگرانواع سخن می بردند وگرچه (کلمات والفاظ ) همان بود که دراختيار آنها قرارداشت ومورد تداول و کاربرد قرارمی گرفت ولی الفاظ وترکيبها چنان گلچين شده بود که جلوه ی خاصی داشت، آهنگها نو و جذاب بود و جمله بنديها، بکر وشگفت. واسلوب و سبک ممتاز می نمود وتازيان تا آن زمان بسان آن نشنيده بودند به طوری که عرب عصرِ نزول که خود با زبان و ادب آشنايی داشت، وسخن شناس بود- واين عنصرجزء جدا نشدنی زندگی آنان بود- سخت در کمند کلام آهنگين قرآن افتاد ومجذوب و مسحور آن شد به گونه ای که جز تسليم و فروتنی راهی نيافت
آری:
صد هزاران طب جالينوس بود
پيش عيسی ودَمش افسوس بود
صد هزاران دفتر اشعار بود
پيش حرف امييی آن عار بود
بلخی قرآن گفتگوی سخن شناس نامدارعرب، وليد ابن مغيره را- که در تمام عرصه های سخن مهارت داشت- ياد می کند که پس تأمل ومقاومت فراوان در برابر قرآن اعلام داشت که: قرآن جز سحر گزين شده نيست.” فقال إن هذا الا سحر يؤثر”. اما از جهت محتوا ومعانی، قرآن تماماً از ديگرسخنان قوم عرب ممتاز بود افکار را تکان می داد، انديشه ها را بر می انگيخت، قلبها را روشن می کرد، فطرت را بيدار می نمود و روح ها را پالوده می ساخت، به نيکی فرمان می داد واز زشتيها بازمی داشت، رشته های سنگين اوهام وخرافات وعادات زشت را از آنان باز می نمود وانديشه ها را از بندهای (اصر واغلال) آزاد می کرد. قرآن از مردمی بی خبراز نظامات آفرينش وهستی، مردمی ساخت که تا چندين قرن پرچم دار علم و فرهنگ و تمدن در دورترين نقاط عالم بودند وبه قول احمد شوقی رحمه الله: از مردمی مرده در گورهای تن، امتی نمونه ساخت وچه معجزه ای بالاتر از اين؛ بلی: هل تطلبون من المختار معجزة کفاه شعب من الأجداث أحياء. آری، عرب آن روزگار در قرآن، چيزی بالاتراز يک ادبيات غنی و کامل ديد، او با کتابی مواجه شد که زمين و زمان را در نورديد وفراترازقرون به انسان نظر می انداخت و در حقيقت قرآن را کتاب انسان يافت. و از اين جهت از لحظه ی آشنايی، آن را جان پذيرفت و در حفظ و قرائت و کتابت آن کوشيد و در طول تاريخ مورد تأمل وتوجه قرار داد. به قول اقبال لاهوری: نقش قرآن چون در عالم نشست نقشهای پاپ وکاهن را شکست فاش گويم آن چه دردل مضمراست اين کتابی نيست چيز ديگر است چون به جان درتافت جان ديگرشود جان چوديگرشد جهان ديگر شود بحث ازجوانب گوناگون قرآن ازديربازمورد نظر دانشمندان بوده است وتا به امروزيکی از بخشهای عمده درمطالعات اسلام شناسی به اين امر اختصاص يافته است، به طوری که از زمان پيدايش تاريخ تا کنون درهمه ی عالم، کتابی شناخته نشده است که به اندازه ی قرآن يا نزديک به آن شرح و تفسير برآن نگاشته، يا تأليف و تصنيف، درباره اش شده باشد. قرآن از اين جهت نيز همانند ندارد واين مبين عظمت بی مانند اين برنامه وکتاب گرانقدراست واين خود راهی است برای شناخت اعجاز و شگفت اين اثر جاودانه. اين ها همه وهمه نشان دهنده ی اين نکته می باشد که، سخن از کلام دوست هرگز کهنه نمی شود و همنشينی با اين کتاب، آدمی را خسته و ملول نمی گرداند وهماره طراوت بخش و جان فزاست و راه بردن به کرانه های معانی آن، ورود به گلستان پُر رياحين وبوستان شامه نواز است که: زان که در باغی ودر جويی پَرد هر که از سرّ صحف بويی برد. و آن چه تا به حال گفته شد تنها حرفی از هزاران “جلوه ی قران” است، ويا منزلی از صد هزار منزل، و به گفته ی لسان الغيب حافظ:

 اين راه را نهايت صورت کجا توان بست

 کش صد هزار منزل پيداست در بدايت.

 چرا که: ماجرای من ومعشوق مرا پايان نيست هر چه آغاز ندارد نپذيرد انجام.

 برگرفته ازکتاب:نردبان آسمان، جستاری در قرآن وعرفان.

نوشته شده توسط تکهر در دوشنبه 16 مهر1386 ساعت 8:45 | لینک ثابت |
01 - 01_ Mother (Farsi) [24Kps] [128Kps]
01 - My Ummah Intro [24Kps] [128Kps]
02 - My Ummah [24Kps] [128Kps]
03 - Hasbi Rabbi [24Kps] [128Kps]
04 - Ya Rasulallah [24Kps] [128Kps] سامی یوسف
05 - Try Not To Cry [24Kps] [128Kps]                  
06 - Muhammad [24Kps] [128Kps]
07 - Make a Prayer [24Kps] [128Kps]
08 - Eid Song [24Kps] [128Kps]
09 - Free [24Kps] [128Kps]
10 - Munajat (Arabic) [24Kps] [128Kps]
11 - Muhammad Part II [24Kps] [128Kps]
12 - We Will Never Submit [24Kps] [128Kps]
13 - Dua (Turkish) [24Kps] [128Kps]
14 - Mother (Turkish) [24Kps] [128Kps]

                                                                                                                                     سامی یوسف
01 - Allahu [24Kps]
02 - Al Mu'allim [24Kps]
03 - Meditation [24Kps]                            
04 - Supplication [24Kps]
05 - Ya Mostafa [24Kps]

 فقط کافی است کلید راست روی عدد بکنید وگزینه save targetas... کلیدکنید وبه راحتی در کامپیوتر خود ذخیره کنید. 

نوشته شده توسط تکهر در دوشنبه 16 مهر1386 ساعت 8:21 | لینک ثابت |
مراسم عروسی

مراسم عروسی

مراسم عروسی

                                                                                                  

مراسم عروسی

                    

 

   

 

 

 

                                   

 

       جشن مراسم عروسی در روستای طبل

 

 

نوشته شده توسط تکهر در یکشنبه 15 مهر1386 ساعت 8:37 | لینک ثابت |

 

جديدترين مطالب 

-بسم الله الزحمن الرحيم--------------

قرآن کريم آداب بسياری دارد زيرا کلام و شريعت و قانون خداوند بلند مرتبه است، که بر دل پيامبرش محمد (ص) نازل کرده است تا اينکه قلبش را ثبات بخشد ومردم را به سوی آن دعوت نمايد گرچه آنها قبل از رسيده وحی در گمراهی آشکارند.

خداوند عزوجل می فرمايد: "  هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آَيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ (2 جمعه)"

او کسی است که از بين بی سوادان پيغمبری را بر انگيخته است تا آيات خدا را بر ايشان بخواند وايشان را پاک سازد و قرآن وحکمت را بديشان بياموزد وگرچه قبلا در گمراهی آشکار بوده اند.

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآَنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا (32 فرقان)

کافران می گويند چرا قرآن يکجا بر او نازل نشده است ، اينگونه ما قرآن را نازل می گردانيم تا دل تو را استوار بداريم و آن را به دقت بياموزی وبه خاطر بسپاری.

وَبِالْحَقِّ أَنْزَلْنَاهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا (105) وَقُرْآَنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنْزِيلًا (اسراء106)

ما قرآن را به حق نازل کرديم و و به حق نازل شد و تو را نفرستاديم مگر بعنوان بشارت دهنده وبيم دهنده.و قرآنی که قسمتهايش گردانديم (در جريان زمانی 23 سال) تا بر مردم با آرامش بخوانی و قطعا ما آن را اندک اندک فرستاديم.

وهمچنين خداوند می فرمايد:

وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (52شوری)

اينچنين قرآنی جان بخش رابه فرمانمان به سوی تو وحی کرديم در حالی که تو نمی دانستی کتاب وايمان چيست و ليکن ما آن را نوری قرار داديم که در پرتو آن هر کس از بندگانمان را که بخواهيم هدايت می بخشيم وتو قطعا به سوی راه راست رهنمود می سازی.

اولين آدابی که يک مسلمان در مقابل کتاب پروردگارش رعايت می کند، تفکر در آيات و فهم احکامش و مطابقت دادن آن و ملزم شدن ظاهری و باطنی به آن است چنانکه پيامبر صلی الله عليه وسلم هنگام نزول اين آيه:

إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآَيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ (190 آل عمران )

فرمودند:

 وای بحال کسی که اين را تلفظ کند ولی به محتوای ومعنای آن توجه نداشته باشد[1].

پس قرآن کريم نازل شده است تا فهم و عمل شود ، چنانکه عبدالله بن مسعود رضی الله عنه می فرمايد: "قرآن برای عمل کردن به آن نازل شده است."[2]

وخداوند بلند مرتبه می فرمايد:

وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآَنَ مَهْجُورًا (30 فرقان)

"وپيامبر گفت :پروردگارا، همانا قوم من اين قرآن را ترک شده قرار دادند."

معنای مهجور در اين آيه تنها ترک کردن خواندن نيست ، بلکه شامل ترک عمل کردن به آن و گوش ندادن در هنگام خواندن و خواندن بدون توجه وفهم و رها کردن احکام وشريعتش که مايه ی سعادت همه ی انسانها است می باشد.

  إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا (105 نساء)

ما بحقيقت قرآن را بر تو نازل کرديم تا با بينشی که خدا به تو بخشيده بين مردم داوری کنی و هرگز پشتيبان خيانت کاران مباش.

واز جمله آداب تلاوة قرآن اينست که:

 بر طهارت کامل و با وضو باشيم چنانکه خداوند بلند مرتبه می فرمايد:

إِنَّهُ لَقُرْآَنٌ كَرِيمٌ (77) فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ (78) لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ (79) تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ (80 واقعة)

همانا آن قرآن کريم است . در کتابی پنهان از ديدگان. که جز پاک شدگان بدان دسترسی ندارند و از جانب پروردگار جهانيان نازل شده است.

و با ادب بنشينيم زيرا در محضر عظمت خداوند عزوجل هستيم، بدين خاطر هنگامی که از پيامبر صلی الله عليه وسلم در مورد احسان پرسيده شد فرمودند:"احسان اينست که چنان خدا را بپرستی که انگار او را می بينی ، پس اگر او را نمی بينی او تو را می بيند."[3]

وخداوند در توصيف مومنان می فرمايد :

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آَيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (2 انفال)

همانا مومنان کسانی هستند که هنگامی که ياد خدا می شود دلهايشان هراسان می گردد وهرگاه آيات خدا بر آنها خوانده می شود ايمانشان افزايش می يابد وخود را در پناه پروردگار می دارند.

و اينکه رو به قبله باشد و سرش را راست بگيرد ،نه با تکيه وسستی ونه با حالت تکبر.

چنانکه غزالی می فرمايد: " نشستنش همانند نشستن در جلو استادش باشد."

و اگر در مسجد باشد بهتر است و اين بهترين کارها استو اگر بدون وضو بخواند و خوابيده بر فراشش باشد باز هم فضيلت دارد ، اما از صورت قبلی کمتر است.

خداوند می فرمايد:

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ...

کسانی که ايستاده و نشسته و بر پهلو خوابيده خدا را ياد می کنند و در آفرينش آسمانها وزمين تفکر می کنند...

پس خداوند در اين آيه همه ی حالتها را ستوده است ، ليکن ايستادن را بر نشستن و نشستن را بر خوابيدن مقدم داشته است، علی ابن ابی طالب رضی الله عنه می فرمايند:

"کسی که قرآن را در حالت ايستاده در نماز بخواند با هر حرف صد پاداش دارد و کسی که نشسته در نماز بخواند با هر حرف پنجاه پاداش و در غير نماز با وضو بخواند بيست وپنج پاداش و کسی که بدون وضو بخواند ده پاداش دارد."[4]

و قرآن خواندن در قيام شب بهترين صورت است زيرا دل آرامش بيشتری دارد.

ابوذر غفاری رضی الله عنه می فرمايد:

"سجده ی بسيار در روز و طولانی بودن قيام در نمازشب بهتر است"[5]

و از آداب خواندن قرآن است که با تجويد و آرامش خوانده شود زيرا اين امر به تفکر و توجه به معانی قرآن کمک می کند.

عبد الله ابن عباس رضی الله عنهما می فرمايد: اگر سوره ی بقره وآل عمران را با آرامش و تدبر بخوانم برايم دوست داشتنی تر است از اينکه تمام قر آن را سريع بخوانم.[6]

وهمچنين می گويد:

اگر سوره ی "زلزلت " و "قارعة" را با تدبر در معنايش بخوانم دوست داشتنی تر است بنزد من از اينکه سوره ی بقره و آل عمران را بسرعت بخوانم.[7]

از مجاهد در مورد دونفر سوال شد که مدت ايستادنشان در نماز به اندازه ی هم است ولی يکی فقط سوره ی بقره وديگری کل قرآن می خواند. در جواب فرمودند: "هر دو به اندازه ی هم پاداش دارند."[8]

واينکه در هنگام خواندن گريه کند ، زيرا پيامبر خدا صلی الله عليه وسلم فرمودند:

قرآن بخوانيد وگريه کنيد پس اگر دلتان نرم نمی شود و) گريه  نمی کنيد، به تکلف ( به حال خود ) گريه کنيد.[9]

واز ابو هريره روايت شده است که پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمودند:

از ما نيست کسی که در خواندن قرآن خوش صدايي نکند.[10]

صالح مری می گويد: خواب ديدم که نزد پيامبر صلی الله عليه وسلم قرآن می خوانم ، پس به من گفتند:

ای صالح اين خواندن است ،گريه اش کجاست؟[11]

ابن عباس رضی الله عنه می فرمايند: هنگامی که سوره ی اسراء خوانديد ، در سجده اش (وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًا ( اسراء109) ) عجله نکنيد تا گريه کنيد، پس اگر چشم به گريه نيامد بايد قلب گريه کند.[12]

واز جمله آداب قرائت است که حق هر آيه ای بجا بياوريم: اگر به آيه ی سجده رسيديم سجده کنيم يا از کسی شنيديم که آيه ی سجده می خواند وما با وضو بوديم سجده کنيم ، زيرا سجده ی تلاوت همانند نماز شرايط وضو و پوشيدن عورت و رو به قبله کردن و پاکی لباس و بدن و مکان سجده کردن دارد.

وديگر اينکه در ابتدای خواندن بگوييم: " اعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم ، رب أعوذ بک من همزات الشياطين، وأعوذ بک رب أن يحضرون"

وبعد از تمام شدن خواندن بگوييم:" صدق الله العظيم" واين دعای مأثور را بخوانيم: " اللهم انفعنا به ، وبارک لنا فيه ، الحمد لله رب العالمين وأستغفر الله الحی القيوم[13]"يعنی : خدايا به وسيله ی قرآن به ما نفع برسان و برکت بينداز برای ما درآن و حمد مخصوص پروردگار جهانيان است و از خداوند زنده ی پابرجا طلب بخشش می نمايم.

و هنگامی که به آيه ی تسبيح می رسد سبحان الله والله اکبر می گويد وهنگامی که به آيه ی عذاب می رسد أعوذ بالله می گويد.و با زبان ودلش اين کارها را انجام می دهد.

حذيفة بن يمان (رض) می گويد: " همراه پيامبر خدا (ص) نماز خواندم ، سوره ی بقره را شروع کردند ، به هيچ آيه ی رحمتی نمی رسيدند مگر اينکه از خدا می خواستند و به هيچ آيه ی عذابی نمی رسيدند مگر اينکه به خدا پناه می برذند و به هيچ آيه ی منزه بودن خدا نمی رسيدند مگر اينکه تسبيح می گفتند."[14]

هنگامی که از خواندن قرآن فارغ شديم خوب است اين دعای پيامبر (ص) را بخوانيم : "اللهم ارحمنی بالقرآن ، واجعله لی اماما ونورا و هدی و رحمة ، اللهم ذکرنی منه ما نسيت وعلمنی منه ما جهلت و ارزقنی تلاوته آناء الليل و أطراف النهار ، واجعله لی حجة يا رب العالمين."[15] يعنی :خدايا به وسيله ی قرآن به من رحم کن و آن را پيشوا و نور وهدايت و رحمت برايم قرار ده خدايا هرچه از آن فراموش کردم به يادم بياور و هر چه از آن ندانستم به من ياد ده و به من توفيق خواندنش را در شب و روز ده و آن را دليلی برای (نجاتم در روز قيامت) قرار ده ، ای پروردگار جهانيان.

و حد اقل بلندی خواندنمان اين باشد که خودمان بشنويم ، و اگر در نماز خودمان نشنويم نماز درست نمی باشد. و اما در غير نماز ممکن است در صورتی خوب باشد و در صورتی ديگر کراهت داشته باشد.

پيامبر خدا (ص) اين امر را به صدقه تشبيه کرده است: و می فرمايد:

فضيلت خواندن سری بر خواندن بلند همانند فضيلت صدقه ی پنهانی بر صدقه ی آشکارا است.[16]

و می فرمايد:

بين مغرب و عشاء صدايتان را در قرآن خواندن بر همديگر بلند نکنيد.[17]

شبی سعيد بن مسيب شنيد که عمربن عبدالعزيزدر مسجد النبی قرآن را در نماز بلند می خواندو صوت خوشی دارد. او به فرزندش گفت : برو وبه اين نمازگذار دستور ده که صذايش را پايين ببرد .

پس فرزند گفت: مسجد مال ما نيست و هر کس در آن سهمی دارد. و سعيد با صدای بلند گفت: ای نمازگزار ، اگر از نمازت رضای خدا می خواهی صدايت را پايين ببر. واگر به خاطر مردم می خوانی پس بدان که آنها نزد خدا به تو نفعی نمی رسانند. 

پس عمر ساکت شد و رکعات نمازش را کوتاه خواند و سلام داده و دمپاييش را برداشته و رفت در حالی که در آن روز امير شهر بود.[18]

و دليل خوب بودن بلند خواندن اينست که روايت شده پيامبر صلی الله عليه و سلم شنيد که عده ای از يارانش در نماز شب بلند می خوانند و او آن را درست دانست.[19]

و پيامبر صلی الله عليه وسلم می فرمايد: هنگامی که يکی از شما برای نماز شب برخاست ، بلند بخواند، زيرا فرشتگان و ساکنان خانه ( جنيان) به خواندنش گوش می دهند و با او نماز می خوانند.[20]

و پيامبر صلی الله عليه وسلم از کنار سه تن از يارانش در سه حالت مختلف گذر کرد :

از کنار ابوبکر رضی الله عنه گذشت در حالی که آهسته می خواند پس علت از او پرسيد ، گفت: کسی که با او راز و نياز می کنم صدايم را می شنود و از کنار عمر رضی الله عنه گذشت در حالی که بلند می خواند پس علت از او پرسيد ، گفت: می خواهم کسی که چرت می زند را بيدار کنم و شيطان را برانم.

از کنار بلال رضی الله عنه گذشت در حالی که آيه ای از اين سوره و آيه ای از آن سوره می خواند پس علت از او پرسيد ، گفت:پاکيزه ای را با پاکيزه ای مخلوط می کنم.. پيامبر صلی الله عليه وسلم فرمودند: همگی کارتان خوب و درست است.[21]

واز ديگر آداب آن خوش صدايی و رعايت تجويد است چنانکه پيامبر می فرمايد: قرآن را با صدايتان زيبا نماييد.[22]

و می فرمايد: از ما نيست کسی که در خواندن قرآن خوش صدايی ننمايد[23]

و روايت شده که شبی پيامبر صلی الله عليه وسلم منتظر عايشه بود و او دير نمود. پيامبر صلی الله عليه وسلمعلت را جويا شدند و او گفت: ای پيامبر خدا ، به قرائت شخصی گوش می دادم که صوتی زيباتر از آن را نشنيده بودم.پس پيامبر برخاست و مدت زيادی را به قرائت او گوش داد. سپس برگشت وگفت: اين غلام ابی حذيفه است، سپاس خدايی را که در امت من همانند او قرار داد.[24]

شبی پيامبر صلی الله عليه وسلم همراه ابوبکر وعمر رضی الله عنهم مدت زيادی ايستاده و به قرائت عبدالله بن مسعود گوش می دادند ، سپس فرمودند: " کسی که می خواهد قرآن را تازه و با طراوت همانگونه که نازل شده است بخواند پس بر قرائت ابن ام عبد (عبدالله بن مسعود) بخواند.[25]

و پيامبر صلی الله عليه وسلم به ابن مسعود فرمودند: " برايم قرآن بخوان"

گفت: ای پيامبر خدا آيا من بر تو بخوانم در حالی که قرآن بر تو نازل شده است؟

فرمود: دوست دارم از غير خودم بشنوم.

پس او می خواند در حالی که چشمان پيامبر صلی الله عليه وسلم اشک باران بود.[26]

و پيامبر صلی الله عليه وسلم به قرائت ابی موسی اشعری گوش دادند و فرمودند:

اين شخص از موسيقي های خاندان داوود داده شده است ، پس هنگامی که ابو موسی شنيد ، گفت: ای پيامبر خدا اگر می ذانستم که شما گوش می دهی بهتر می خواندم.[27]

وهيثم قاری می گفت :پيامبر صلی الله عليه و سلم را در خواب ديدم که به من می گفت: " تو هيثم هستی که قرآن را با صدايت زيبا می خوانی؟" گفتم: بله فرمودند: خدا به تو پاداش خير بدهد.[28]

وياران پيامبر صلی الله عليه وسلم هنگامی که جمع می شدند به يک نفر امر می کردند که سوره ای از قرآن را برايشان بخواند.

و عمر رضی الله عنه به ابی موسی می گفت: يادآوری  پروردگارمان کن. و او قرآن می خواند در حالی که نزديک بود وقت نماز به تاخير بيفتد وبه او می گفتند: ای امير مومنين وقت نماز است. پس می گفت : آيا مگر ما در نماز نيستيم؟ واين سخنش اشاره ای به قول خداوند عز وجل بود که می فرمايند: ولذکر الله اکبر: و ذکر خداوند بالاتر است.[29]

پيامبر صلی الله عليه وسلم می فرمايند: کسی که به آيه ای از کتاب خداوند بلند مرتبه گوش فرا دهد برای او در روز قيامت نوری می باشد.[30]

 

 



[1] - سندی با اين لفظ" « ويلٌ لِمَنْ لاَكَها بَيْنَ فَكَّيْهِ وَلَمْ يَتَدبر ما فِيهَا . »" نيافتم  ولی لفظی در معنای آن با اسناد صحيح وجود دارد:ويل لمن قرأها و لم يتفكر فيها : وای بحال کسی که آن را بخواند ودر آن تفکر نکند. ( قال الألباني في "السلسلة الصحيحة" 1 / 106 :  رواه أبو الشيخ ابن حبان في " أخلاق النبي صلى الله عليه وسلم " ( 200 - 201 ) و ابن حبان في " صحيحه " ( 523 - الموارد ))

[2] - الاتقان

[3] - صحيح بخاری:"....قَالَ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ "

[4] احياء علوم الدين للغزالی

[5] احياء علوم الدين للغزالی

[6] احياء علوم الدين للغزالی

[7] احياء علوم الدين للغزالی

[8] احياء علوم الدين للغزالی

[9]اقْرَءُوا الْقُرْآنَ وَابْكُوا ، فَإِنْ لَمْ تَبْكُوا فَتَبَاكَوْا اين حديث در ابن ماجه روايت شده است. شيخ البانی آن را در کتاب صحيح وضعيف سنن ابن ماجة جزء احاديث ضعيف دانسته است.

[10] "لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَتَغَنَّ بِالْقُرْآنِ " صحيح بخاری.

[11] احياء علوم الدين للغزالی

[12] احياء علوم الدين للغزالی

[13] سندش را نيافتم.

[14] "أن النبي صلى الله عليه وسلم صلى فكان إذا مر بآية رحمة سأل وإذا مر بآية عذاب استجار وإذا مر بآية فيها تنزيه لله سبح" سنن ابن ماجة - ، صحيح أبي داود ( 815 ) ، مختصر الشمائل ( 232 )  تحقيق الألباني :صحيح

 

[15] سندش را نيافتم.

[16] حديثی با اين لفظ نيافتم ليکن حديثی ضعيف در اين معنا وجود دارد: فضل صلاة الليل على صلاة النهار كفضل صدقة السر على صدقة العلانية .

 

[17] سندی نيافتم.

[18] احياء علوم الدين للغزالی

[19] "عن عائشة رضي الله عنها أن رجلا قام من الليل فقرأ فرفع صوته بالقرآن فلما أصبح قال رسول الله صلى الله عليه وسلم يرحم الله فلانا كأي من آية أذكرنيها الليلة كنت قد أسقطتها" سنن ابی داوود : صحيح به تحقيق البانی

[20]" إذا قام أحدكم من الليل يصلي فليجهر بقراءته فإن الملائكة وعمار الدار يستمعون إلى قراءته ويصلون بصلاته"